Twee weken geleden was ik in Malaga. Niet voor de zon, niet voor de tapas. Ik was er op naaivakantie.
Een week lang helemaal ondergedompeld in mijn eigen naaiprojecten. Samen met een vriendin. Geen lessen, geen klanten, geen agenda. Gewoon naaien.
En daar had ik onwijs veel zin in.
Mijn hobby is mijn werk geworden
Want dat is precies wat er gebeurd is. Mijn hobby is mijn werk geworden. En daardoor kom ik er zelf amper meer aan toe om gewoon iets moois voor mezelf te maken.
De kledingstukken die ik nodig heb voor mijn bedrijf, ja die maak ik. Maar even een paar uurtjes helemaal niks? Gewoon bezig zijn met het handwerk waar ik de laatste jaren steeds meer plezier in krijg?
Die momenten zijn heel erg schaars.
Dat veranderde in de herfstvakantie van vorig jaar. Toen begon ik met een Chanel-jasje voor mezelf. Bijna geen naaimachine nodig. Gewoon even vijf minuten op de bank, een paar steekjes, dat soort dingen.
En juist díé momenten gaven me steeds meer plezier in het naaien.
Langzaam. Zonder haast. Betere kwaliteit. En zoveel ontspannender.
Dus ging ik naar Malaga.
Dit ging er mis met mijn jurkje
Ik begon daar met een jurkje. Leuk bedacht, een strik, een pofmouwtje, het zou anders dan anders worden.
Tot ik hem tussendoor even aantrok.
Het jurkje stond me voor geen meter.
Ik haalde het mouwtje eruit. Keek nog eens goed. En zag al vrij snel wat ik moest veranderen.
En toen realiseerde ik me, ik was mijn eigen dingen vergeten. Ik had niet goed gekeken naar wat bij mij past. Wat bij mijn figuur werkt. Maar me vooral laten inspireren door wat mij leuk leek.
Precies wat ik beschrijf in mijn gratis e-book ‘Waarom jouw zelfgemaakte kleding nooit écht goed zit’. Ik maakte de veel genoemde fouten nu gewoon ook zelf. Eigenlijk omdat ik door de omgeving een beetje werd opgejaagd.
Herkenbaar?
Dat je zo enthousiast bent over een ontwerp dat je vergeet te checken of het ook echt bij jóu past? Of dat de sfeer van het moment je meesleurt, en je pas als je jezelf ziet in de spiegel denkt: o. Dit is het niet.
Het overkomt de beste naaisters. Mij dus net zo goed!. 😅
Zo vond ik de rust weer terug
Dat jurkje heb ik opzijgelegd. En ben verder gegaan met de jurk die ik onder mijn couture jasje wilde maken.
En ik begreep weer helemaal waarom dat stukje naaien voor mij zoveel lekkerder voelt. Minder gehaast. Langer werk. Maar het resultaat wordt uiteindelijk vele malen mooier.
Ik vond de ontspanning en rust in mijn naaien weer terug.
Dat is precies wat er gebeurt als je bewust de tijd neemt. Als je niet jaagt. Als je naait met aandacht voor wat jij wilt maken, wat bij jouw figuur past, wat jouw stijl is.
Dan wordt naaien meer ontspanning.
Wil jij dat ook?
Bewust de tijd nemen. Een paar dagen lekker met je eigen naaiproject bezig zijn. Zonder haast.
Dit jaar in de zomer kan dat ook bij mij in het atelier.
Vijf losse dagen, elke week een vrijdag, vanaf augustus. En in die vijf dagen maak je het klassieke couture jasje. Stap voor stap, met aandacht, op jouw maat.
Ben je nieuwsgierig? Schrijf je dan in op de wachtlijst en ik vertel je er alles over.
👉 Zet me op de wachtlijst voor het klassieke couture jasje
Lees je dit later terug en heb je toch interesse om vijf dagen rustig in het atelier te komen naaien? Schrijf je dan alsnog in voor de wachtlijst. Dan hoor jij als eerste wanneer de volgende gelegenheid is.
Wie weet zie ik jou in augustus. 🧵
Linda
